قدرت انسان
در قاموس اللهی

 
دانش
توانا بود هرکه دانا بود       زدانش دل پیر برنا بود                             
 
چشم دل
چشم دل باز کن آن بینی     آنچه نا دیدنی است آن بینی
 
علوم ،تحقیقات وفناوری
دل هر ذره را که بشکافی      آفتابیش در میان بینی
 
ماورا ء الطبیعه و طبیعت
رسد آدمی بجایی که بجز خدا نبیند      بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت
 
بخشایش و مهربانی
خدارا بر آن بنده بخشایش است     که خلق از از وجودش در آسایش است
 
تربیت
آفریدگار جهان پیام آوران و دانشمندان را به این دنیا ارسال نمود تا من و تو به عالی ترین مقام ها در این دنیا برسیم وبا توسعه پایدار زندگی انسانهارا در سطح عالی اداره کنیم .
مابرای وصل کردن آمدیم      نی برای فصل کردن آمدیم
 
تکامل اسان
خداوند طبیعت و انسان رابطور کامل آفرید . انسان راه گم کرد وخودرا نشناخت وهلاک  شد .
 
عبادت
عبد خدا معبود را شناخت و درهمه امور زندگی به شکرگذاری پرداخت . ما چقدر با عبد خدا فاصله داریم و این فاصله را چقدر جبران کردیم.
به قول حضرت مولانا:
آب دریا را اگر نتوان کشید
هم به قدر تشنگی باید چشید
 
گو هر آدمی
بنی آدم اعضای یک یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار
تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی
 
 
دکتر ع. کاظمپور
20/03/1405