یادواره مرحوم دکتر خواجویان استاد دانشگاه فردوسییادواره مرحوم دکتر خواجویان استاد دانشگاه فردوسی
مشهد

روزِ وصلِ دوستداران یاد باد یاد باد! آن روزگاران یاد باد!
کامم از تلخیِ غم چون زَهر گشت بانگ نوش باده خواران یاد باد
گرچه یاران فارغند از یاد من از من ایشان را هزاران یاد باد
اين زمان در کس وفاداری نماند زان وفاداران و ياران ياد باد
مبتلا گشتم در این بند و بلا کوشش آن حق‌گزاران یاد باد
گر چه صد رود است از چشمم روان زنده رود باغِ کاران یاد باد
راز حافظ بعد از این ناگفته ماند ای دریغا! رازداران یاد باد!

حافظ

از شهریور ماه 1369 که اینجانب به دانشگاه فردوسی مشهد به عنوان ریس منصوب شدم وشروع
بکار نمودم ، آقای دکتر خواجویان را می شناختم . ایشان به تمام معنی استادی متعهد و متخصص
بودند .
در دوسه ماه اول کارم مشغول مطالعه اوضاع دانشگاه ،اانتخاب و انتصاب همکارانم در هیات رییسه
و روئسای دانشکده ها بودم.تا این که با ایشان رایزنی کردم وبه این نتیجه رسیده بودم که مسئولیت
معاون داشجویی دانشگاه نیاز به یک استاد و پدری مهربا ن دارد . بنابراین ،به ایشان عرض کردم

این مسئولیت را بپذیرید . بااستخاره با قرآن جواب مثبت دادند و من بسیار مسرور شدم و حکم
معاونت دانشجویی دانشگاه را برای ایشان صادر نمودم .
آقای دکتر خواجویان در دوران مسئولیت خویش با توجه به ارزشها ، دانش ها ومهارت ها و نیز سه
اصل اساسی مدیریت :برنامه ریزی ، اجرا و نظارت بسیار موفق عمل نمودند . هیات رئیسه ،سایر
مدیریت ها ،اساتید ،کارکنان و دانشجویان دانشگاه ایشان را به بزرگی یاد می نمودند .
آنروزها روابط عمومی دانشگاه علاوه بر برنامه های فرهنگی و اجتماعی برنامه دیدارهیات رئیسه
با خانواده معزز شهدا را بصورت هفتگی در دستور کار داشت .آن شب فراموش نشدنی دیدار
باخانواده شهدابه دیدار تنها پدر و مادر والامقام و سالخورده ای رفتیم . دراین خانواده پس از سلام و
احوالپرسی والدین این شهید می گریستند و خداراشکرمی کردند وبا افتخار از شهادت فرزندشان در
راه خدا برایمان تعریف می کردند که همه ی مارا منقلب کردند. مادر شهید تلاش نموده بود که یک
کیک خانگی برای مان تهیه نمایند ایشان بر خواست که از ما پذیرایی نماید که آقای دکترخواجویان
با آن که منقلب و گریان بود بر خواست و پذیرایی رابه کمک مادر شهید انجام داد و می گفت ما همه
گرفتاریم و شما دعا کنید که خداوند متعال مارا بیامرزد . در این شب حال دکتر بسیار منقلب شد و با
همین وضع همگی خداحافظی کردیم و هر یک روانه خانه هایشان شدند . من چون وسیله ای نداشتم
دکتر خواجویان مرا رساندندو با هم خدافظی و ایشان به خانه رفتند .من به خانه رفتم هر جه تلاش
کردم خوابم نبر د .
تا صبح همیشه در فکر شهدا ،خانواده شهدا ،شخصیت معنوی آقای دکتر خواجویان و برادرشهید
مفقودالاثرم بودم که صبح ساعت 5 تلفن زنگ خورد وخبر سکته و رحلت آقای دکتر خواجویان را به
من دادند . این مصیبت کمرم را شکست. چون برادر بزرگم را ازدست داده بودم . داد زدم .گریه
کردم و از خدای مهربا ن برای خانواده ایشان وآشنایان و دوستان صبر مسئلت نمودم .
خانواده ، اقوام ، آشنایان و همه ی همکاران دانشگاهی مرحوم دکتر خواجویان جمع شدند.خانواده
مرحوم و دانشگاه فردوسی برنامه های کفن و دفن را تنظیم نمودند.حضرت ثامن الحجج امام رضا
(ع )عنایت خاصه فرمودند که پیکر پاک ایشان درجوارآن حضرت آرام گیرد .

بلافاصله بعد از دفن ، همه شاهد تعداد کثیری از خواهران نوباوه یتیم بودیم که گروه گروه برسر
مزار مرحوم حلقه زدند ، گریستند وصدای وای بابایشان بلند بود !؟

در هر حال یاد او از یاد نمی رود . و خدایش بیامرزد . ان شاءالله :

از زمان رحلت جانگداز مرحوم دکتر خواجویان تا کنون هر گاه به فکر و یاد برادر شهید م ( مفقود
الاثر )می افتم به یاد برادر بزرگم مرحوم جناب خواجویان می افتم وزار زارگریه میکنم و به درگاه
احدیت متعال به خاطر این مصیبت عظیم استغاثه ی صبر می کنم .
دکتر عبدالرسول کاظپور
رییس اسبق دانشگاه فردوسی مشهد(75 -1369)
مهر ماه

1395